Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/10027 K.2020/7700

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın, cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden faydalanarak mağduru fuhuşa sevkettiğine dair delil elde edilemediği gibi, çaresizlikten söz edebilmek için kişinin muhtaç durumda bulunması, bu muhtaç halin yarattığı sonuçtan yararlanılarak sömürülmesi gerekir.

TCK'nın 227/4. maddesinde belirtilen çaresizlik halinde, hayatını devam ettirmek, bir yerde kalmak veya gitmek gibi konularda yapacak bir şeyi olmayan kimsenin durumunu anlamak gerekli olup, bu nitelikli halin varlığının kabulü için, mağdurun üstesinden gelemeyeceği bir çaresizlik ortamında bulunması zorunludur.

İncelemeye konu olayda; mağdurun kollukta alınan beyanında 2 ay süreyle sanığın evinde fuhuş yaptığını, karşılığında sanığın kendisine günlük ücret ödediğini söylemesi, temyiz dışı diğer sanık ...’ın da aşamalardaki savunmasının mağdurun beyanıyla aynı yönde olması karşısında, sanığın mağdura karşı cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden yararlandığına dair her türlü şüpheden uzak ve kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 227/4. maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,