Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/10231 K.2020/5844

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Önceden engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın tekrar suç işlemeyeceği kanaatiyle cezasının ertelenmesi ve 6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8.maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinde yürürlükte olmaması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden “koşulları oluşmadığından” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın, mağdurun birden çok kişiyle fuhuş yapması için yer temin etmesine karşın, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

3- Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanık hakkında denetim süresinin belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,