Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/10287 K.2020/6944

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre mahkemenin takdiri dosya içeriğine uygun ve gerekçesi yerinde görülmekle, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi halinde, TCK'nın 129/1. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmakszın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmının "sanık hakkında TCK'nın 129/1. ve CMK'nın 223/4-c maddelerin gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" biçiminde değiştirilmek suretiyle tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.