Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/10409 K.2020/6221

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni kabul edilmeyerek, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında, 09/04/2014 tarihli celsede tefhim edilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda TCK’nın 43. maddesi uyarınca yapılacak artırım oranının ¼ olarak belirlenip uygulandığı ve TCK'nın 62. maddesi uygulanmadığı halde, gerekçeli kararın gerekçe kısmında TCK’nın 43. maddesi uyarınca yapılacak artırım oranının ½ olarak ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesi,

2- Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza teşdit yapılarak belirlendikten sonra 125/3-a maddesinin uygulanması,

3- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan 12,10 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıktan tahsiline karar verilmesi,