Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/105 K.2019/3543

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de;

a) Muhtar olan sanığın, tüm köyü ilgilendiren bir toplantıya dair anonsu köyün imamı olan katılandan istemesi ve bu isteğin katılan tarafından reddedilmesinden sonra taraflar arasında yaşanan tartışmada sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak TCK'nın 129. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

b) 16/03/2007 tarihli ilk kararda, sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi dikkate alındığında hapis cezasının, TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,