Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/10551 K.2020/6735

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, katılanın kendisini telefon ile aramak ve mesaj göndermek sureti ile hakaret ve tehdit ettiğini belirtip, HTS kayıtlarında sanığın aynı mesajı aralıksız olarak gönderme eyleminden önce katılanın, sanığın kullandığı numarayı aradığı ve mesaj gönderdiğinin tespit edilmesi, sanığın, katılana ‘beni arama rahatsız etme Allah korkusu varsa’ şeklindeki mesaj içeriğinden, katılanın verdiği rahatsızlığı önlemek amacıyla dava konusu eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın kastının sırf huzur ve sükunu bozmaya yönelik olup olmadığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 58. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,