Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/1090 K.2019/5124

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa atılı suça ilişkin Yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıllık olağan dava zamanaşımının Yargıtay bozma ilamında önce mahkumiyet kararının verildiği 17/01/2007 tarihinden hüküm tarihinde gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sair yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2., CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.