Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/11201 K.2020/4010

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

2) Müstehcenlik suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık müdafiinin savunmalarında "www.....com" isimli internet sitesinin bir video paylaşım sitesi olduğu, sitenin içeriklerinin kendisi tarafından belirlenmediğini, bu internet sitesindeki içeriğin otomatik olarak çeşitli internet sitelerinden toplu halde video çekmeye yarayan yazılımlar sayesinde oluşturulduğunu belirtmesi,

5651 sayılı Kanunun 5/1. maddesindeki “Yer sağlayıcı, yer sağladığı içeriği kontrol etmek veya hukuka aykırı bir faaliyetin söz konusu olup olmadığını araştırmakla yükümlü değildir.” ve yine aynı Kanunun 6518 sayılı Kanunla değişik 2. ve 8. fıkralarındaki “Yer sağlayıcı, yer sağladığı hukuka aykırı içeriği bu Kanunun 8. ve 9. maddelerine göre haberdar edilmesi hâlinde yayından çıkarmakla yükümlüdür.

Yer sağlayıcılık bildiriminde bulunmayan veya bu Kanundaki yükümlülüklerini yerine getirmeyen yer sağlayıcı hakkında Başkan tarafından on bin Türk Lirasından yüz bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, sanığın hukuki sorumluluğunun belirlenmesi açısından, site içeriklerine bir katkısının olup olmadığı, iddianameye konu müstehcen içerikli vidoların sanık tarafından yönetilip yönetilmedikleri, TCK'nın 226/1. maddesi uyarınca çocukların suç teşkil eden içeriklere ulaşılmasını sağlayacak şekilde bağlantı sağlayıp sağlamadığı,

dolayısıyla iddianameye konu faaliyete bir iştirakinin bulunup bulunmadığı, ayrıca İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesine Dair Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 7/1-a maddesi uyarınca sanığın, katılan tarafından e-mail yoluyla haberdar edilmesi üzerine ve suça konu cinsel içerikli görüntüleri teknik olarak engelleme imkânı bulunup bulunmadığı ile içeriğin yayında kaldığı kabul edilen 5 aylık sürenin geçmesinde sanığın kusurlu olup olmadığının teknik verilere dayalı konusunda uzman bilirkişi raporu aldırılarak tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,