Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/11255 K.2020/7536

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği, sanık müdafinin dilekçesinin içeriğine göre temyizin kapsamının kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müşteki ...’e mesaj olarak gönderdiği sözlerin, TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma ya da aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda ise, sanığın müştekiye iki kez mesaj attığı ve TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsuru olan ısrar öğesinin gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, yasal olmayan gerekçeyle, bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,