Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/11450 K.2020/8197

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın tüm aşamalarda hakaret etme kastının olmadığını, katılanların, babasını dolandırdığını başkalarını da dolandırmasınlar diye Facebook’ta suça konu sözleri yazdığını, katılanlar hakkında dolandırıcılık suçundan soruşturma başladığını savunması karşısında; Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/48713 sayılı soruşturma dosyası celp edilip incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın katılanlar ile aralarında alışverişten kaynaklanan sorun nedeniyle suça konu sözleri yazdığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Hakaret suçunun aleni olarak işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

4- Sanığın, 14/04/2015 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,