Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/11483 K.2020/8479

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak,

1-Sanık hakkında uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 106/2-c. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, bu nedenle bu tarihte yapılmış olan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu, ancak somut olayda yargılamanın hiç bir aşamasında taraflara uzlaşma teklifinde bulunulmadığı ve yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında TCK’nın 106/2-c maddesinde düzenlenen tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında; hakaret suçunun, CMK'nın 253/1-a maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve devamı maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a) Hükmün gerekçesinde sanığa temel cezanın alt hadden tayin edildiği belirtildiği halde, hükmün esasını oluşturan kısa kararda asgari hadden uzaklaşılarak ceza verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b) Sanığa yükletilmesine karar verilen yargılama giderinin kararda gösterilmemesi,