Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/11551 K.2020/7435

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve sanığın yüzüne karşı adli sicil kaydının okunması karşısında ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı yönünde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan tehdit suçunun (TCK'nın 106/1-1. maddesi), 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve seçenek yaptırım içeren hakaret suçunda TCK'nın 58/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,