Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/11661 K.2020/1657

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Olay tarihinde sanık ...’nın sevk idaresindeki aracın farlarının yanmaması nedeniyle trafik kontrolü yapan görevliler tarafından durdurularak evrak kontrolü ve alkol muayenesi yapılmak istendiği sırada sanıkların hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerinde bulundukları olayla ilgili yapılan adli işlemlerin akabinde serbest bırakılan sanıkların karakol önünde ısrarla beklemeye başladıkları sırada görevli polis memurları katılanlar tarafından uyarılmaları üzerine çıkan tartışmada sanık ...’ın müşteki Ulvi Kahraman, katılanlar ... ve ...’a hitaben “ben vatandaşım, sarhoşum, beni eve götürün lan,

siz beni evime götürmeye mecbursunuz, hepiniz böylesiniz, ben bu Çeşme'nin Allah'ının a.... k...

Peygamberini s..., ben çingeneyim, burada yaygara çıkartırım, bana başkomseri çağırın, ben yaygaracıyım" diyerek ve devamında "yok mu lan buralarda kesecek birşey, kendimi keseceğim" diyerek karakolun GBT büro camını kırmak için hızlı ve agresif adımlarla yürüdüğü sırada katılanlar tarafından durdurulduğu esnada sanık ...’nın da polis merkezi giriş kapısından katılanlara hitaben "arkadaşımı almadan buradan gitmem, bunun hesabını size soracağım" diyerek sözler söylediği biçiminde gerçekleşen olayda.

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde;

hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, mahkemece sanık ...’ın, görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir ve tehdit unsurunu katılanlara yönelik ne surette gerçekleştirdiği açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle direnme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

sanık ...’ın müşteki ve katılanlar ... ve ...’a hitaben söylediği kabul edilen “lan” biçimindeki sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğundan hakaret suçunu oluşturmaması, “ben bu Çeşme'nin Allah'ının a.... k...

Peygamberini s..., ben çingeneyim, burada yaygara çıkartırım, bana başkomseri çağırın, ben yaygaracıyım" biçimindeki sözlerinin ise katılanlara yöneltilmiş olmaması karşısında; beraati yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle hakaret suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, sanık ...’nın katılanlar ... ve ...’a yönelik “arkadaşımı almadan buradan gitmem, bunun hesabını size soracağım” şeklindeki sözlerinin ise TCK'nın 106/1-2. cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

2) Bir nolu bozmaya uyulması halinde sanık ...’ya yükletilen tehdit suçunun, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

3) Kabule göre de;

a) Sanıkların direnme eylemlerini birlikte ve birden fazla kamu görevlisine yönelik gerçekleştirmelerine karşın, TCK’nın 265/3 ve 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık ...’a müşteki Ulvi Kahraman ve katılanlar ... ve ...’a yönelik hakaret eylemi nedeniyle kurulan hükümde ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanık ...’ın müşteki ...... ve katılanlar ... ve ...’a yönelik hakaret kabul edilen sözlerini birden fazla kamu görevlisine yönelik söylemesine karşın, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ve TCK'nın 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebilecek olması ve bu tedbirin gereklerine uyulması halinde ise açılmış olan davanın düşürebilecek olması karşısında, öncelikle uyarlama yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmemesi,

e) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde; 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecindeki gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşması sebebiyle cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın daha önceden kasıtlı suç işlediği” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

f) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde hapis cezasının Kanuni sonucu olarak uygulanan TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ve ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2020 tarihinde sanık ... hakkındaki müşteki Ulvi Kahraman ve katılanlar ... ve ...'a yönelik hakaret suçu yönünden oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünde oy birliğiyle karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Sanıklardan ...'nın sevk ve idaresindeki aracın farlarının yanmaması nedeniyle trafik kontrolü yapan görevliler tarafından durdurulması sonucu evrak kontrolü ve alkol muayenesi yapılmak istendiği sırada sanıkların hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerinde bulunmaları üzerine yapılan adli işlemler sonrasında serbest bırakıldıktan sonra, karakol önünde beklemeye başlamaları, bu nedenle müşteki Ulvi Kahraman ile katılanlar ... ve ... tarafından, karakol önünde beklememeleri şeklinde uyarıda bulunmaları üzerine;

sanık ...'ın "ben vatandaşım, ben bu çeşmenin Allahını a... k... peygamberini s.., ben çingeneyim, burada yaygara çıkartırım, bana başkomseri çağırın, ben yaygaracıyım" şeklindeki sözlerinin niteliği, söyleniş şekli ve söylendiği ortam birlikte değerlendirildiğinde, müşteki ve katılanların onur, şeref ve saygınlıklarını rencide edebilecek nitelikte olduğu, müşteki ve katılanlara yönelik, kamu görevlilerine karşı hakaret suçunu oluşturduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun hakaret suçunun oluşmadığı yönündeki bozma düşüncesine muhalifiz.