Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/11905 K.2020/491

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'in beraati ile 11,66 Türk lirası ve 320,00 Türk lirası yargılama giderinin sanıktan tahsiline dair Mudanya Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli ve 2012/471 esas, 2014/273 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2019 gün ve 2019/87777 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 325/1. maddesinde yer alan "Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir." şeklindeki düzenleme karşısında, yalnızca hakkında mahkûmiyet kararı verilen sanık aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat eden sanık aleyhine yargılama giderine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın 327. Maddesinde, "Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkûm edilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; CMK'nın 327. maddesi uyarınca hakkında beraat kararı verilen sanığın kendi kusurundan ileri gelen giderlerden sorumlu tutulması gerektiği, dosyada sanığın kendi kusurundan ileri gelen gider bulunmadığı halde sanık aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında, Mudanya Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli ve 2012/471 esas, 2014/273 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,