Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/12168 K.2020/9409

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, Tapu Kadastro Müdürlüğünde görevli kadastro teknisyeni olan katılanın arazi ölçüm çalışması yaptığı sırada katılana engel olmak amacıyla olay yerinden eline aldığı balta ile vurmaya teşebbüs ettiği biçimindeki eyleminin TCK’nın 265/1-4. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın sabıkasız olması, sanığa atılı suçta somut maddi bir zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında; CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "zarar giderilmediğinden" biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,