Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/12311 K.2019/16474

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

2- 6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinde yürürlükte olmaması nedeniyle aleyhine olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03/06/2008 tarih, 2008/2-149 esas, 2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nın 231. maddesinin tartışılmaması,