Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/12779 K.2019/17421

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Mağdurların aşamalardaki beyanlarında, sanıkların kendilerine yönelik tehdit yada cebir uyguladıklarına yönelik bir anlatımlarının bulunmadığı gibi bu hususun tanık beyanlarıyla da doğrulanmadığı, mağdurlar soruşturma aşamasında, sanıkların çocuklarına zarar vermek ya da çocuk yetiştirme yurduna yerleştirmek suretiyle kendilerini tehdit ederek fuhuşa zorladıklarını belirtmiş iseler de; yine aynı beyanlarında, çocuklarını sanıklara bırakıp kaçtıklarını ve çocuklarının yetiştirme yurduna yerleştirilmesini istediklerini bildirdiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların cebir veya tehdit kullanarak,

hile ile ya da çaresizliklerinden faydalanarak mağdurları fuhuşa sevk ettiklerine dair dosya kapsamında bir delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 227/4. maddesine göre artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2- Sanıkların, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda mağdurların birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık etmesine rağmen, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması,