Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/12839 K.2019/15887

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanığın tehdit eylemine ilişkin verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Ziraat Bankası'nda görevli olan katılanın, 25/11/2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasa'nın 1. maddesinin 2 ve 5. bentleri uyarınca Ziraat Bankası'nın özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket haline dönüştürülmesi ve personeli hakkında 233 ve 399 sayılı Yasa gücünde kararnamelerin uygulanması olanağının ortadan kaldırılması karşısında, Ceza Hukuku uygulamasında kamu görevlisi sayılmayacağı gözetilmeden, TCK'nın 125. maddesinin 1. fıkrası yerine anılan Kanun maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi ile TCK'nın 86/3-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) TCK’nın hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiği kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek açıklanmalı, daha sonra da alt ve üst sınırlar arasında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmeli, TCK’nın 3. maddesinde yer alan “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” ilkesi de gözetilmelidir.

Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde hapis cezasının alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı göz önünde bulundurulmadan, sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi ve hükmolunan bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek aynı Kanun'un 50/2. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde; TCK’nın 129/3, 62, maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak hapis cezasının “3 ay 26 gün” yerine “3 ay 27 gün” olarak belirlenmesi ve para cezasına çevrilmesi sırasında 2320 TL yerine 2340 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

c) Sanığın, adli sicil kaydında bulunan Körfez Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06/10/2004 tarih, 2003-159 E, 2004-404 K. sayılı ilamının infaz tarihini gösterir şekilde onaylı örneğinin getirtilmesi, silinme koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda da bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın benzer suçtan sabıkasının olması sebebiyle” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,