KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2019/1515 E., 2019/11118 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Fuhuş
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık ...’nın aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi ve tanık ...’nin aşamalardaki beyanında müşteki ile fuhuş yaptığını ancak bu konuda yalnızca müşteki ile anlaştığını, sanıklar ile konuşmadığını, onlara para vermediğini ve sanık ...’nın işyerinde kesinlikle müşteki ile para karşılığı cinsel ilişkiye girmediğini belirtmesi karşısında; müşteki ve diğer sanığın kolluk ve mahkemedeki çelişkili beyanları dışında sanığın mağdureye fuhuş için yer temin ettiğine ilişkin, sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle fuhuş suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Sanık ...’nın fuhuş eylemini müştekiye karşı cebir veya tehdit kullanarak, hile ya da çaresizliğinden yararlanmak suretiyle işleyip işlemediği hususunun iddianamede talep edilmesine karşın karar yerinde açıklanıp tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Kabule göre de;
a) Sanık ...’nın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda müştekinin birden fazla fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemlerinde ayrıca TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği hususunun gözetilmemesi,
b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2019/1515, K. 2019/11118, 25 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama