KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2019/1541 E., 2019/9199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2019
Karar Metni
723 kelime·4 dk okuma·1 bölüm
Basit yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'nın, ... sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası ve iki kez 1.500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,
... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2012 tarihli ve 2009/763 esas, 2012/201 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda, sanığın ... sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 125/1 ve 62/1. maddesi gereğince 5 ay hapis ve 2 kez 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına,
anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine ilişkin Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2013/666 esas, 2014/101 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, ... sayılı Kanunu’nun 231/11. maddesindeki “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.
Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” biçimindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemesince 21/03/2012 tarihli ilk kararında, sanık hakkında basit yaralama suçundan 3.000,00 Türk Lirası ve hakaret suçlarından ayrı ayrı 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında,
bu cezaların sanık için kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, sanığın deneme süresinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılamada, basit yaralama suçundan 5 ay hapis ve hakaret suçlarından ayrı ayrı 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
I- Hukuksal Değerlendirme
CMK'nın 231/11. maddesi: “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” hükmünü içermektedir.
Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, ... sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, hakkındaki hüküm ilk şekliyle açıklanır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar, temyiz veya kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay tarafından yapılacak inceleme sonucunda giderilir. Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümde prensip olarak mahkemece bir değişiklik yapma imkanı bulunmamaktadır.
Bu açıklamalar karşısında, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, incelenen somut olayda, mahkemece daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı hükümlerde yaralama suçundan 150 gün karşılığı 3000 TL adli para cezasına, hakaret suçlarından iki kez 75 gün karşılığı 1500 TL adli para cezalarına hükmedilmesine karşın, yeniden değerlendirme sonucu, yaralama suçundan 5 ay hapis cezasına, hakaret suçlarından iki kez 2 ay 15 gün hapis cezalarına hükmedilip verilen cezaların ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2019/1541, K. 2019/9199, 20 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama