KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2019/20110 E., 2020/5241 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Hakaret suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 43/1, 129/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 700,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2017 tarihli ve 2016/283 esas, 2017/475 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında: “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki hüküm nazara alındığında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 11/04/2016 tarihli iddianamesiyle sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle iddianame düzenlenmesine rağmen, Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın iddianamede yer almayan hakaret suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
I- Olay
Sanık ... hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianamede yaralama suçunun isnat edildiği, hakaret suçuna ilişkin isnat veya iddianame içeriğinde anlatımın bulunmadığı, buna rağmen sanık hakkında hakaret suçundan da mahkumiyet hükmü kurulduğu, kurulan hükmün ceza miktarı ve verildiği tarih itibariyle kesin olduğu, işbu hüküm hakkında kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.
II- Hukuksal Değerlendirme
CMK'nın Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi başlıklı 225. maddesinde: (1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. (2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir. Düzenlemeleri yer almaktadır. İncelenen dosyada Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hazırlanan 11/04/2016 tarihli iddianamede, şüpheli ... hakkında hakaret ithamı ve anlatımı olmamasına rağmen sanık hakkında bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK’nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi kanuna aykırı görülüp, tebliğnamedeki talebin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2019/20110, K. 2020/5241, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama