Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/21024 K.2020/703

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunda sadece müşteki ...’ı tehdit etmesi karşısında , TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Soruşturma evresinde dinlenilen tanıklar ..., ..., ...’ın usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmesi, kendilerine ulaşılamaması halinde CMK'nın 211/1. maddesi gereğince ifadelerinin duruşmada okunması, tanıklar, sanık ve müştekilerin anlatımlarının birbirleriyle çelişkili olması halinde, anlatımlar arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanıp tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Güvenlik tedbiri olan müsadere, hükmün bir parçası niteliğinde olup, adli emanette kayıtlı bıçağın suçta kullanılmadığının anlaşılması karşısında, müsaderesine karar verilen eşyanın bulundurulmasının bizahati suç teşkil etmediği takdirde müsadere edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,