Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/21391 K.2020/7822

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.740,00 ve 3.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2017/525 esas, 2018/215 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre;

1- Müşteki ...'ın 03/11/2017 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve sanığın da 06/06/2018 tarihli karar duruşmasında alınan ifadesinde hakkında şikayetten vazgeçme olursa kabul etmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4-6 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.” şeklindeki 51. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay

Hakaret ve eşe karşı kasten yaralama suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ceza miktarı ve verildiği tarih itibariyle kesin olmak üzere karar verildiği, mağdurun sanık hakkındaki şikayetten vazgeçmesine rağmen hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması ve yaralama suçundan da hükmedilen adli para cezasının ertelenmesi nedeniyle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

Kovuşturması şikayete bağlı olan hakaret suçunda, hükümden önce gerçekleşen şikayetten vazgeçme nedeniyle CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi zorunluluğunun gözetilmemesine ve adli para cezalarının TCK’nın 51. maddesine göre ertelenemeyeceğine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

A. Bir Numaralı Talep Açısından

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; mağdur ...’ın 03/11/2017 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması ile bunu da son celse de teyit etmesi ve sanığın da 06/06/2018 tarihli celse de şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi nedeniyle, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’ nın 73/4 ve CMK’ nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır.

B. İki Numaralı Talep Açısından

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilenlerin cezasının ertelenebileceği, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olanlar bakımından bu sürenin üst sınırının üç yıl olduğu belirtilmiştir. Bu düzenlemeye göre 647 sayılı Kanun'un 6. maddesinden farklı olarak, TCK'nın 51. maddesi uyarınca ne şekilde hükmedilmiş olursa olsun, para cezalarının ertelenmesi mümkün değildir. Bununla birlikte, koşulları oluşmamasına karşın adli para cezasının ertelenmesine ilişkin bu karar verildiği anda kesin hüküm olduğundan kazanılmış hakka konu oluşturacaktır.

Nitekim bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/11/2006 tarih ve 2006/3-246, 261 sayılı kararında. “Olayımızda; yasa yararına bozmaya konu edilen hukuka aykırılık, mahkumiyet hükmünün esasına dahil olan bir hususla ilgilidir. Dolayısıyla, söz konusu hukuka aykırılığın 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 4. fıkrasında sayılan dört halden birisi içerisinde mütalaa edilebilmesi mümkün değildir. Şu halde.

5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 4. fıkrasındaki kararlardan birisi verilemeyeceğine göre, Özel Dairece; hükmün, 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, “para cezalarının ertelenemeyeceği yönüyle aleyhe sonuç doğurmayacak biçimde bozulması” ile yetinilmesi, bunun yanında başka bir karar verilmemesi gerekirken, hükümde aleyhe sonuç doğuracak biçimde düzeltme yapılmış olması isabetli bulunmamıştır.” şeklinde açıklanmıştır.

İncelenen dosyada; yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra bu adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.