Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/23309 K.2020/4500

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ...’in temyiz talebinin sanık hakkında kendilerine yönelik hakaret eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmüne ilişkin olduğu, sanık hakkında ...’e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz talebi bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

1) Katılan ...’in UYAP'tan alınan güncel nüfus kaydına göre 14/07/2016 tarihinde öldüğünün anlaşılması ve yasal mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğine rağmen hükmü temyiz etmemeleri karşısında, CMK'nın 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2) Katılanlar ..., ..., ..., ...’in temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;