Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/23505 K.2020/8876

Hakaret suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2019 tarihli ve 2019/141 esas, 2019/1113 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, Mahkemenin gerekçeli kararında delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında; " sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, geçmişi, sosyal ilişkileri, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi sayılarak sanığa verilen cezadan 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına," şeklinde kabul bulunmasına rağmen, anılan gerekçeli kararın hüküm kısmında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesine ilişkin olarak olumlu yahut olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Anayasanın 141/3. maddesinde belirtildiği üzere, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK’nın “Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinde; (1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62'nci maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanunun 53 ve devamı Maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.” hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun’un 289. maddesinin (g) fıkrasında da hükmün 230'uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık halleri arasında sayılmıştır.

İnceleme konusu somut olayda; hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin gerekçeli kararda, sanık hakkında hükmolunan cezadan sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, geçmişi, sosyal ilişkileri, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi sayılarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında bu hususta olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmayarak, gerekçeli kararın gerekçe kısmıyla hüküm fıkrası arasında açık çelişki oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık hakkındaki hakaret suçundan kurulan Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2019 tarihli ve 2019/141 esas, 2019/1113 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,