Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/23523 K.2020/6791

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'nın beraatine dair Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarihli ve 2014/327 esas, 2017/84 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün bozulmasına ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 28/09/2017 tarihli ve 2017/1381 esas, 2017/1705 sayılı kararı sonrasında yapılan yargılama neticesinde adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 125/1, 43/1 ve 52/2. maddeleri gereğince iki kez 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2018 tarihli ve 2017/607 esas,

2018/588 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2019 gün ve 2019/80898 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 243/1. maddesinde yer alan, "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki düzenleme kapsamında; somut olayda müşteki...'ın katılan sıfatını aldıktan sonra vefat etmesi sebebiyle katılanın mirasçılarının olup olmadığı araştırılıp, davaya katılma taleplerinin bulunup bulunmadığının tespit edilmek suretiyle davaya devam olunarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaştırma işlemlerinin geçersiz olduğu,

sanık hakkında tehdit eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin 2. cümlesinde yer alan sair tehdit suçundan hüküm kurulması karşısında, somut olayda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalkması sebebiyle hakaret ve tehdit suçlarından dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek uzlaştırma işlemlerinin yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: Bir nolu isteme yönelik incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 243/1. maddesinde; "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir. İnceleme konusu somut olayda, müşteki...'ın katılan sıfatını aldıktan sonra vefat etmesi sebebiyle katılanın mirasçılarının olup olmadığı araştırılıp, davaya katılma taleplerinin bulunup bulunmadığının tespit edilmek suretiyle davaya devam olunarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır. İki nolu isteme yönelik incelemede;

Sanık hakkında 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihi itibarıyla, TCK’nın 106/1.maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemlerinin geçersiz olduğu,

sanık hakkında tehdit eylemi nedeniyle TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi gereğince sair tehdit suçundan hüküm kurulduğundan somut olayda CMK’nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalkması sebebiyle hakaret ve tehdit suçlarından uzlaştırma işlemi yapılması gerekliliğinin ortaya çıkması karşısında, yeniden usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır.