Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/23600 K.2020/6878

Hakaret suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 43/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Karapınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2019 tarihli ve 2018/280 esas, 2019/226 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre;

1) 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, sanığın adlî sicil kaydında yer alan Konya Ereğli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/216 esas, 2008/94 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 06/02/2013, yerine getirme tarihinin 07/07/2017 olduğu, Karapınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2019 tarihli kararına konu suç tarihinin ise 03/04/2018 olması karşısında, sanık hakkında şartları oluştuğu halde tekerrür hükümleri uygulanmadan yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği ve mükerrir olduğu kabul edilebilecek sanığın üzerine atılı tehdit suçu nedeniyle hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesinde hapis veya adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörülmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezası hükmolunur.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak adli para cezasına hükmedilmesinde,

İsabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

"1" ve "2" numaralı istemler açısından;

TCK'nın 125/1. maddesinde “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Aynı Kanun'un 58. maddesinin 6. fıkrasında "Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." 7. fıkrasında "Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir." 8. fıkrasında "Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır." hükümleri yer almakta, aynı Kanun'un 50. maddesinin 5. fıkrasında ise "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir." hükümlerine yer verilmektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

TCK'nın “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinin 3. fıkrasında; “Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur” düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, hapis ve adli para cezasının seçenek yaptırım olarak düzenlendiği suçlarda, hakimin takdir hakkı olmasına rağmen, sanığın mükerrir olması durumunda kanun koyucu hakime takdir hakkı bırakmamış, temel cezanın türünü bizzat kendisi belirlemiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında hakaret suçundan TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca düzenlenen seçenek yaptırımlardan adli para cezası tercih edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Sanığa ait UYAP ortamından alınan adli sicil kaydı incelendiğinde, Konya Ereğli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/216 esas, 2008/94 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında TCK'nın 267/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği, kararın 06/02/2013 tarihinde kesinleştiği ve 07/07/2017 yılında infaz edildiği anlaşılmıştır.

İnceleme konusu olayın suç tarihi 03/04/2018 olup, Konya Ereğli Ağır Ceza Mahkemesi'nin ilamının infaz edilmesinden sonra işlendiğinden bu ilam tekerrüre esastır. Yerel Mahkemece, sanığın, mükerrir olması nedeniyle TCK'nın 58/3. maddesi gereği hakaret suçundan TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca düzenlenen seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih ederek hüküm kurması gerekirken, adli para cezası seçilerek yaptırımın belirlenmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Karapınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2019 tarihli ve 2018/280 esas, 2019/226 sayılı kararının, hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü bakımından, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak üzere, BOZULMASINA,