Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/23779 K.2020/4223

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanık hakkında daha önce İzmir 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1002 esas, 2012/1546 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden ve sanık denetim süresi içinde işbu davaya konu kasıtlı suçu işlediğinden hakkında CMK'nun 231/8. maddesine 6545 sayılı eklenen ek cümle uyarınca " şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda, adli para cezası tercih edilmesine rağmen görevi yaptırmamak için direnme suçunda, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi ile çelişki yaratılması,

3-28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, hakaret suçunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

4-Görevi yaptırmamak için direnme suçunda hapis cezasının ertelenmesine karşın, TCK’nın 51. maddesinin 7. ve 8. fıkralarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,