Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/2516 K.2020/796

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-TCK'nın 184/4. maddesi ''3.fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır'' hükmü, mücavir alanda anılan maddenin birinci fıkrasının uygulanamayacak olması ve belediyenin yazı cevabına göre tereddüt olduğundan suça konu yapının belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı hususları kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmaması,

aynı Kanunun 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanunu'nun 5. maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanması karşısında, sanığın eyleminin İmar Kanunu 5. madde kapsamında bina vasfında olup olmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken,

eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,