Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/270 K.2020/503

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın, hastanede muayene edildiği sırada tehdit niteliğinde olan “size göstereceğim” şeklinde sözleri sarfetmesi, cebir niteliğinde bir eyleminin olmaması karşısında, müştekilerin hangi görevlerini yaptırmamak için direndiği açıklanmayıp eylemin de TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

2-Sanığa ek savunma hakkı verilmeyip yüzüne karşı da adli sicil kaydı okunmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Hakaret eyleminin hastanenin hangi bölümünde gerçekleştiği ve aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 125/4. maddesi uygulanarak cezada artırım yapılması,

4-Hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemesi,

5- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,