KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2019/3897 E., 2020/1760 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve davaya katılmak istediğini bildiren müşteki ... vekilinin katılma isteği hakkında karar verilmeyerek, CMK'nın 238/3. maddesine aykırı davranılmış ise de; CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan doğrudan zarar gören müşteki ...'nın katılan, vekilinin de katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 01/12/2014 tarihli yapı tatil tutanağında belirtilen ve suça konu edildiği anlaşılan kaçak yığma tuğladan yapılan yapının hangi tarihte yapılmış olduğunun tespiti açısından, tapu kayıtlarının getirtilmesi, yapının bulunduğu yere ilişkin önceki yıllara ait hava fotoğrafları ve/veya uydu görüntülerinin temin edilmesi, mahallinde keşif yapılarak bilirkişiden yapım tarihinin belirlenmesine yönelik teknik verilere dayalı rapor alınması,
varsa komşu taşınmazlarda oturanlar, yapımda çalışan şahıslar belirlenerek tanık sıfatıyla dinlenip bilirkişiden rapor alınması ve yapının kimin tarafından yapıldığı ve kimin tasarrufunda olduğu tespit edildikten sonra sanığın suça konu ahırı babası ...’ın yaptığına dair savunmaları karşısında, yapının kimin tarafından yapıldığı ve kimin tasarrufunda olduğu tespit edildikten sonra bu yapının başka biri tarafından yapıldığının anlaşılması halinde suç duyurusunda bulunulması,
dava açılması durumunda, her iki davanın birleştirilip tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma, yerinde olmayan gerekçeyle atılı suçtan beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2019/3897, K. 2020/1760, 21 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama