Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/409 K.2019/5910

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılabileceği öngörülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesi uygulanırken 1/6 yerine ¼ oranında artırım yapılarak uygulamaya göre sonuç hapis cezasının, 1 yıl 5 ay 15 gün yerine, 1 yıl 6 ay 22 gün olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nm 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, “hükmedilen hapis cezasının 1 yıl 5 ay 15 güne indirilmesi” biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianamede sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 43. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43. maddesi uygulanarak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,