Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/4738 K.2019/11345

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, davaya konu olaya ilişkin hazırlanan iddianamede sanıkların görevlilere saldırdıkları ve direndiklerinin belirtildiği ancak tehdit eylemine ilişkin herhangi bir anlatıma yer verilmemesi ve olay tutanağının yanısıra müştekiler ile tanıkların beyanlarında sanık ...’in müşteki ...’ya karşı yaralama eylemi dışında diğer sanıkların cebir eylemlerine ilişkin net bir ifadenin bulunmaması karşısında, sanıkların somut olarak hangi eylemleri,

hangi mağdur ve/veya mağdurlara gerçekleştirdiklerinin kabul edildiği ve bunların ne surette direnme suçuna vücut verdiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, hatalı değerlendirme ve yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında TCK’nın 265/1, 265/3 ve 43/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanıkların aşamalardaki beyanlarında polis memurlarınca darp edildiğini belirtmeleri ve adli raporları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanıklar hakkında direnme suçundan TCK’nın 29, hakaret suçundan aynı Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,