KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2019/510 E., 2019/10535 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görev yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki birinci sebep yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/237-2011/162 E.K sayılı ve 02/07/2013 kesinleşme tarihli ilamın tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, tekerrüre esas olmayan Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1228-2009/537 E.K sayılı ilamın TCK’nın 58. maddesinin uygulamasına esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2019/510, K. 2019/10535, 13 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama