KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2019/5517 E., 2020/4239 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Ret
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07/09/2015 yerine 06/08/2015 yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmekle dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında, suça konu yerin iç ve dış duvarlarının yıkılarak dükkana dönüştürülmesi eylemiyle ilgili olarak tutulan 06/08/2015 tarihli yapı tatil zaptı uyarınca 08/10/2015 tarihinde düzenlenen iddianame üzerine yapılan yargılamada, Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/578 esas sayılı dosyası ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, aynı yer ile ilgili daha sonra merdiven imalatı nedeniyle tutulan 07/09/2015 tarihli tutanak uyarınca, 26/12/2015 tarihinde açılan dava birlikte değerlendirildiğinde hukuki kesintinin oluşmadığı,
sanığın, dükkana dönüştürdüğü yere merdiven yapılması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 184. maddesi kapsamında bina niteliğinde olup olmadığı ve taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı hususlarında keşif yapılıp bilirkişiden rapor alınarak,
ilk tutanaktan sonra da aykırılığa devam edilmesinin anlaşılması halinde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi karşısında, Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 20/04/1999 tarih ve 1999/61-74 sayılı Kararında açıklandığı üzere, yeniden TCK'nın 43. maddesi de tatbik edilerek hüküm kurulup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirlenen cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2019/5517, K. 2020/4239, 11 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama