Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/6782 K.2019/13822

Hakaret suçundan katılan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-2, 129/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2017 tarihli ve 2013/324 esas, 2017/66 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, katılan sanığın üzerine atılı bulunan hakaret suçu ile birlikte işlemiş olduğu tehdit suçunun, karar tarihinde yürürlükte bulunan 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/4. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle anılan suç ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 26/09/2018 tarihli ve 2017/3321 esas,

2018/2012 sayılı kararı ile uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, ancak karar tarihinde sanığın üzerine atılı bulunan her iki suçun uzlaştırma hükümlerine tabi olması nedeniyle hakaret suçu açısından 5271 sayılı Kanun'un 253/3-2. cümlesindeki engel durumun bulunmadığı dikkate alınmadan, anılan Kanun'un 254. maddesi gereğince dosyanın uzlaşma hükümlerinin yerine getirilmesi amacıyla uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve devamı maddelerinde düzenlenen uzlaştırma müessesesinde 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Yasa ile köklü değişiklikler yapılmıştır. 6763 sayılı Kanun 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

6763 Sayılı Kanun ile değişiklik öncesi şikayete bağlı suçlar ile şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç olmak üzere TCK'nın 86.maddesi), taksirle yaralama (TCK'nın 89. maddesi), konut dokunulmazlığının ihlali (TCK'nın 116. maddesi), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (TCK'nın 234. maddesi), ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (TCK'nın 234. maddesi, dördüncü madde hariç) ve özel kanunlarda uzlaşmaya tabi olduğu belirtilen suçlar uzlaşmaya tabi suçlardı.

Bu genel kuralın istisnası olarak da soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa da etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar uzlaşma kapsamında değildi. Ana kuralın bir diğer önemli istisnası da uzlaştırma kapsamına giren bir suçun uzlaşma kapsamına girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi durumuydu ki, bu durumda da uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı yaptırım altına alınmıştı.

Ancak bu istisna 26/06/2009 tarihli 5918 sayılı yasa ile öngörüldüğü için bu yasanın yürürlüğe girmeden önceki tarihli suçlar için bu istisna uygulanmayacaktı.

6763 Sayılı Kanun ile TCK'nın 253. maddesinin başlığı “Uzlaştırma” olarak değiştirilmiş ve uzlaştırma kapsamında olan suçlarla ilgili ana kurala; tehdit (TCK'nın 106/1. maddesinin birinci fıkrası), hırsızlık (TCK'nın 141. maddesi), dolandırıcılık (TCK'nın 157. maddesi) suçları ile mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar uzlaştırma kapsamına alınmıştır.

Öte yandan uzlaşma müessesesinde ana kurala önemli bir istisna teşkil eden soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa da etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlarda uzlaşma yoluna gidilmeyeceği kuralı kaldırılarak diğer şartları da taşıması koşuluyla etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar da uzlaştırma kapsamına alınmıştır.

İncelenen dosyada, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca,

sanığa atılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu suçtan da istinaf incelemesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi’nin 26/09/2018 tarih, 2017/3321 esas, 2018/2012 karar numaralı dosyası kapsamında uzlaşma nedeni ile düşme hükmü kurulması karşısında; sanığın TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu yönünden uzlaştırma işlemi yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı olduğu için kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.