Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/6870 K.2020/1864

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, karşılıklı hakaret halinin düzenlendiği TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanabilmesi için ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi gerekli olup, sanığın araya belli bir zaman aralığı girmeksizin, aynı eylemin devamı niteliğindeki hakaret içeren mesajlar göndermesi nedeniyle, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın 31/12/2014 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeyi de kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,