Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/7496 K.2020/1897

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması sırasında yeterli gerekçe gösterilmeden ve TCK’nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak fazla ceza tayin edilmesi,

2- Hakaret suçunun aleni bir yer olan boş arazide işlenmiş olmasına rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması ve sonuç cezanın 3 ay 22 gün olması gerekirken 3 ay 10 gün olarak belirlenmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda ve TCK'nın 53/1-c maddesinin de kanunda öngörülen biçimde infaz evresinde re'sen uygulanabileceği,