Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/7567 K.2019/14229

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, mahkemece sanığın cebir eyleminin, “haciz işleminin gerçekleşmesi için mağdurların içerideki eşyalara yöneldiği sırada sanığın görevlilerin eşyaları almasına önlerine geçmek suretiyle engel olduğu,

vücutlarına temas ederek işlemi engellediği” şeklinde kabul edildiği, tehdit öğesinin ise sadece mağdur ...’e yönelik olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, direnme suçunda aranan cebir unsurunun somut olayda oluşmadığı gözetilmeden hatalı değerlendirme ile sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,