Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/8129 K.2020/4108

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezasının TCK’nın 50. maddesi uyarınca paraya çevrilmesine karşın, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezasının tercih edilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,

2) Hakaret suçunun aleni bir yer olan caddede işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, tekrar suç işlemeyeceği kanaatiyle hakaret suçundan verilen cezasının ertelenmesine rağmen, 6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinde yürürlükte olmaması nedeniyle aleyhine olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "daha önceden başka bir suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4) Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,