Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/8243 K.2020/4488

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 129/2. maddesinin katılanlardan sadır olan bir haksız fiilin etkisi altında suç işleyen sanık hakkında uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın ambulansla sevkini istediği dedesinin diyaliz hastası olması nedeniyle içinde bulunduğu ruh hali ve psikolojisi gerekçe gösterilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Kabule göre de, TCK’nın 129 ve CMK’nın 223/4-d fıkrası uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken, “ceza tertibine yer olmadığı” kararı verilmesi,