Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/8297 K.2020/1062

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve Yerel Mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin takdir ve gerekçesinin yeterli olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille ve birden fazla kişi ile gerçekleştirilmesine karşın, TCK'nın 265/3. ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması yerinde değilse de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanığın ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) İddianamede sanık hakkında TCK'nın 125/3-a ve 43. maddelerinin uygulanması talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 125/3-a ve 43. maddeleri uygulanarak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Hakaret suçu aleni bir yer olan sokakta işlenmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,