Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/8467 K.2020/5148

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının temyiz talebi, katılma isteği niteliğinde kabul edilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, temyiz inceleme sürecinde gerçekleştiği anlaşıldığından katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak,

başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle, TCK’nın 66/1-e ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 227/2. maddesi uyarınca fuhuş suçundan mahkumiyet ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara atılı suçlara ilişkin yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz inceleme sürecinde gerçekleştiği anlaşıldığından sanıklar müdafileri ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak,

başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında fuhuş, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı cinsel istismar suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

5- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ya, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a, sanık ... hakkında mağdur ...'e, sanık ... hakkında mağdur ...'ya, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’a karşı fuhuş suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

6- Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı fuhuş suçundan beraat, sanık ... hakkında çocukları fuhuşa teşvik etmek suçundan karar verilmesine yer olmadığı hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık ...'in suçlamayı kabul etmemesi, mağdur ...'ın da sanığın fuhuş eylemine ilişkin bir anlatımının olmaması karşısında, sanık hakkında yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyetine dair karar verilmesi,

b) İddianame bütün olarak değerlendirildiğinde, sanık ...’nin mağdur ...'e karşı fuhuş eylemlerinin anlatılması ile hakkında dava açıldığı anlaşılmakla, mağdurun aşamalardaki samimi ve tutarlı anlatımları karşısında sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

c) İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/97635 soruşturma nolu iddianamesinde özetle; sanık ...’ın müşterilerine yabancı uyruklu da dahil olmak üzere kadın temin ettiği anlatılarak TCK'nın 227/2. maddesi, sanıklar ... ve ...'yı tanıdığı, bunların internet ortamında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik faaliyetlerini bildiği,

mağdur ve müşteri bulmalarına yardımcı olduğu anlatılarak TCK'nın 227/1. maddesi uyarınca cezalandırılması için iki ayrı dava açıldığının anlaşılması karşısında, dosya kapsamına göre sanık hakkında çocukları fuhuşa teşvik suçundan mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraati yerine sanık hakkında TCK'nın 227/2. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş olmasına dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,