Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/848 K.2019/11001

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın savunmasında, fuhuş müşterisi konumunda olan ...’ı mağdurun bulduğunu belirtmesi, ...’ın da soruşturma beyanında, ismini ... olarak bildiği mağdurla telefonda konuştuğunu ve onu konsere davet ettiğini, mağdurun kendisine ... diye arkadaşı olduğunu ve onu da getireyim mi diye sorduğunu, akabinde sanık ile mağdurun otele geldiğini, konserden sonra odaya çıktıklarını ve mağdurun para karşılığı sanıkla da ilişkiye girmesini kendisine söylediğini ifade etmesi ve dosyada mevcut 04/05/2012 tarihli tutanakta mağdurun ... takma adıyla garsonluk yaptığının ifade edilmesi karşısında,

tanık ...’nın Finike Cumhuriyet Başsavcılığı’ndaki beyanında, ... olarak bildiği kişinin adını ... olarak duyduğunu belirttiği, mağdurun da aşamalarda, olay günü sanığın kendisini arayarak daha önce müşterileri olan ... ile birlikte olmayı teklif ettiğini, müşteriyi sanığın temin ettiğini söylediği dikkate alındığında, müşterinin kim tarafından temin edildiği ve ... olarak belirtilen kişinin sanık ve mağdurdan hangisi olduğu hususlarında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, olay tarihinde sanık, mağdur ve ...’ın kullandıkları cep telefon numaralarına ilişkin arayan,

aranan numara kayıt bilgilerinin getirtilerek müşteri konumunda olan ... ile kimin konuştuğunun ve fuhuş pazarlığının kim tarafından yapıldığının tespit edilmesi, tanık ...’ya gerektiği takdirde teşhis işlemi de yaptırılarak ... olarak bildiği kişinin kim olduğunun açıklattırılması ve çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp tartışılarak tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında adli para cezası tayin edilirken hapis cezasında olduğu gibi alt sınırdan ceza belirlemesi yapıldığının belirtilmiş olması karşısında, hüküm fıkrasında adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye yol açılması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,