Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/8726 K.2020/6511

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanığın hakaret eylemine ilişkin verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerin bu ve eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalara ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca 365 gün adli para cezası hükmolunduktan sonra aynı Kanunun 125/4. madde ve fıkrasının uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak “425 gün adli para cezası” yerine “426 gün adli para cezası” TCK’nın 62. maddesinin tatbikine ilişkin bölümde ise “354 gün adli para cezası” yerine “355 gün adli para cezası” neticeten de “7.080.00 TL adli para cezası” yerine “7.100.00 TL adli para cezasına” hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,