Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/8751 K.2019/14403

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, önlerinde olan kamyonun yolu ortalayarak gittiğini, geçmek istediklerinde kazaya sebebiyet vereceğinden dolayı geçemediklerini, daha sonra yanından geçerken uyuduklarını düşündüklerinden ikaz ettiklerini ancak kendilerini sıkıştırdığını, durmak zorunda kalmaları üzerine katılanın kendilerine silah çekip hakaret ettiğini iddia ettiği ve katılan ... hakkında silahla tehdit suçundan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında hakaret suçu yönünden de aynı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın eylemini birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,