Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9106 K.2020/1933

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) Sanığın, katılan ...’in abisi ile birlikte köyüne gittiğine, kendisinin katılanı kovmadığına, katılanın kendisinin eve gelmediğine, müşterek çocuklarını doğduktan sonra katılanın getirip kendisine bıraktığına, evliliklerinde geçimsizlik olduğuna yönelik aşamalardaki savunması karşısında, sanığın aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında şüpheden uzak, kesin ve somut delillerin nelerden ibaret olduğu CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule gore ise; sanık hakkında hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddeleri olarak TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddelerinin gösterilmesi gerekirken, TCK’nın 52/2. maddesi gösterilmeyerek, CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,