Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9119 K.2019/15011

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki tutarlı beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, 28/05/2013 tarihinde katılanın şikayet tarihinden önce katılan hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunması, katılanın mahkemede alınan beyanında ...'ı tanımadığını belirtmesine karşın sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu vekaletname içeriğinde katılanın suç tarihinden önce 14/01/2013 tarihinde ...'a vekaletname verdiğinin anlaşılması ve katılanın arkadaşı ... ile sanığın iş yerine gittiğini belirttiği halde ...'nün ise katılanı bir kez gördüğünü ve sanığın iş yerinde katılan ile birlikte olduğunu beyan etmesi karşısında sanığın temyiz dilekçesi ekinde

sunduğu vekaletnamenin aslı ilgili noterden istenerek bu hususta katılan ile ...'ın beyanının alınmasından, katılan ve tanıkların beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; a- Sanığın katılanı fuhuş için cebir ve tehdit ettiğine dair katılanın soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanması, b- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,