Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/920 K.2020/8044

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların, çiftçilik yapan bir kısım mağdurdan aldıkları karpuz, domates ve incir gibi tarımsal ürünlerin satış bedelini mağdurlara az veya hiç ödememek, mağdurlar ...., ..., ... ile ...’i ise “www.....com” isimli internet sitesine satılık araç ilanı verip, mağdurlar kendilerini aradıktan sonra kaparo almalarına karşın araçları istenilen yere getirmemek veyahut araç devrine karşılık olarak verdikleri senetleri süresinde ödenmemek ya da takas suretiyle satışında anlaşılan araçların devrini yapmamak suretiyle mağdurları dolandırdıklarının iddia edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen 11/06/2013 tarih ve 2013/15-239 esas, 2013-289 sayılı kararında açıklandığı üzere, bir kısım sanığın “www......com” adlı internet sitesine satış ilanı vererek bu sistem üzerinden bir kısım mağdurdan menfaat temin etmelerine göre, bilişim sistemi olan interneti araç olarak kullandıkları anlaşılmakla, bu eylemlerinin TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen; “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,