Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9247 K.2019/13819

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında katılana ve velayeti kendisinde olan katılanla müşterek çocuklarına baktığını ve tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, oturdukları evinde kendisine ait olduğunu savunması karşısında, katılanın soyut beyanı dışında sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın katılan olan birlikte yaşadığı kadının ve müşterek çocuklarının bakım yükümlülüklerini yerine getirmemek şeklindeki eyleminin TCK'nın 233/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında TCK’nın 233/2. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulması,